Í gær fór ég í vigtun og þar kvaddi ég 1.1kíló ekki lítið ánægð með það því þetta hefur nánast bara verið í grammatali undanfarnar vikur. Þá eru farin 4.1 kg á 6 vikum. Ég mældi mig líka (ég finn nefninlega talsverðan mun á mér) og viti menn á 18 dögum voru farnir samtals 9 cm og þá eru farnir 33 cm. á 6 vikum, ekki slæmt það enda get ég hnept að mér buxum án þess að halda niðri í mér andanum og hamast í rennilásnum

Sem sagt lífið gengur þokkalega, ég er nánast hætt að fá "sykuræði" og þegar ég fæ smá aðkenningu get ég ráðið við það án þess að "detta" í það.

Næstu tvær vikur verð ég í fríí í Köben. Ég stefni að því að "halda sjó" í mataræðinu og ekki að detta í Anton Berg. Ég hlakka til að komast í ávextina og þá aðallega berin þar. Ég verð með tölvuna með mér svo það er aldrei að vita nema ég bloggi eitthvað þaðan.

Gullkorn úr Gæfusporum:

Hið nýja er ekki endilega betra en hið gamla en það vinnur gegn stöðnun

Þá er ég vöknuð af dvala. Vaknaði reyndar upp við vondan draum í júlí. Buxurnar mínar voru orðnar of litlar. Eftir nokkur heilabrot ákvað ég að frekar en að fara að fjárfesta í nýjum og stærri fór ég á fund í Garðabæ. Nú þar kom svo í ljós að ég mátti alveg við því að kveðja ca. 15 kíló. Ég tók þá ákvörðun að taka þetta alvarlega. Síðan eru liðnar 5 vikur og afraksturinn er að 3 kíló hafa kvatt. Mér finnst reyndar að þetti gangi full rólega fyrir sig, er maður ekki alltaf þannig, allt á að ganga ekki seinna en áðan. Ég get þó vel huggað mig við það að ef ég hefði ekki tekið ákvörðun væri nokkuð víst að fleiri kíló væru komin á mig. Nú svo liggur mér svo sem ekkert voðalega mikið á, það væri hins vegar ágætt að vera orðin fín í útskriftinni í júní. En hvað um það nú borða ég flesta daga alveg eftir danska og mér líður mikið betur á sál og líkama.

Ein af bókunum sem ég er að lesa núna eru Gæfuspor eftir Gunnar Hersvein (ekki lélegt að hafa svo góða skyldulesningu í námi). Gullkornið verða því fengið þar:

Sá sem finnur til þakklætis gagnvart lífinu getur jafnframt notið þess.

Ég er á lífi og er að ljúka sumarfríi frá tölvunni minni. Annars allt í góðu nema að kílóunum hefur fjölgað en nú hef ég sagt nammipúkanum stríð á hendur einu sinni enn. Er að komast í réttan ritma með almennilegt matarræði og hugsunarhátt á ný.

Jæja þá er bara að pakka niður og leggja af stað í sollinn. Fyrsta vikan af mörgum að byrja. Verð meira og minna að heiman fram til 5. maí. Reyndar fæ ég páskafrí heima eins og margir aðrir. Vonandi á ég eftir að geta notað þennan tíma vel, lært margt og mikið og verið dugleg að koma því jafnóðum inn í verkefnið mitt svo allt fari vel að lokum.

Í dag bjó ég til gulrótar-tómatsúpu í nokkur box til að hafa í hádegismat í vikunni. Ég stefni að því að vera dugleg að borða hollt og gott og hreyfa mig mikið. Vonandi verð ég dugleg eða ég stefni alla vega að því.

Núna er bara að taka allar bækur og glósur sem ég hugsanlega þarf að nota saman og svo bara leggjast í sófann og horfa á Krónikuna.

Gullkornið úr hamingjusporum:

Hvorki miklar gáfur né ímyndunarafl eða bæði saman eru uppistaðan í snilldinni. Ást, ást, ást - hún er kjarni snilldarinnar (W A Mozart)

Jæja þá er þessari staðlotu lokið. Ég er hrædd um að höfuðið á mér sé einhverjum kílóum þyngra en það var sl. sunnudag.

Annars hefur þetta gengið svo la. la. Ég hef ekki borðað eftir DDV. Bara verð að viðurkenna að ég hef ekki nennt því. Ég hef samt ekki legið í neinni óhollustu. Búin að fara út að ganga og svo fór ég líka í bíó og hló og hló og hló. Samt var ég bara ein á ferð, popplaus og ekki með gos. En mikið var þetta gott fyrir sálina.

Ég hef ekki orku í meira blogg í bili.

Gullmolinn er úr vísdómssporum:

Enginn ræður flóði og fjöru

Allt hefur gengið ljómandi vel undangengna 2 daga. Ég hef alls ekki sleppt mér í neitt rugl og meir að segja haft hemil á gosinu. Nú er bara að halda uppi humornum og ganga beint af augum.

Ég verð alltaf jafn hissa á því hvað þetta er raunverulega auðvelt. Allt sem þarf er viljinn og með viljann að vopni er allt svo einfallt og gott.

Ég er hins vegar ansi léleg að blogga núna veit ekkert hvað kemur næst svo þá fáið þið bara eitthvað fallegt gullkorn úr vísdómssporum:

Til að hafa áhrif á okkur sjálf, hvað þá aðra, er langbest og fljótlegast að nauðga ímyndunaraflinu.

Það hefur ekkert upp á sig að láta reka á reiðanum og dreyma um að vera eitthvað - þú verður að vita hvað þetta eitthvað er.

Jæja þá er dagur 1 búinn. Ég naut hans í botn með vinkonum mínum.

Núna er dagur 2 byrjaður og ég er búin að setja vatn á flösku og byrjuð að drekka það. Eins og alltaf áður byrja ég að týna vatninu þegar ég dett úr reglu. ´

Til að byrja með hef ég ákveðið að láta vigtina eiga sig. Ætla að láta fötin sem eru farin að þrengjast segja sína sögu. Tek kannski vigtina í sátt síðar, hver veit. Ég ætla bara númer eitt tvö og þrjú að byggja upp andlega líðan mína og í augnablikinu er vigtin ekki inni í henni. Kannski er það bara einhver flóttaleið hjá mér en það verður þá bara svo að vera.

Ég fylgist með mörgum baráttujöxlum hér á átaksbloggsíðunum. Vá hvað er mikið til af ótrúlega duglegum og kjörkuðum konum!!! Það hvarflar stundum að mér hvers vegna konur eru ekki alls staðar í meiri hluta. Eins og þær eru duglegar, útsjónasamar og frábærar!! Væri ástandið í málaflokkum barna og gamalmenna svona ef konur væru í fararbroddi? Ég leyfi mér að draga það í efa. Varð sjálf að horfa upp á það að mömmu og hennar manni var stíjað í sundur síðustu æviárin. Hún varð veikari en hann og hún fór inn á stofnun en það var ekki pláss fyrir hann svo hann var heima, veikur, öryggislaus og einmanna. Það eru meira en tíu ár síðan þetta var en það hefur því miður ekkert breyst í þessum málaflokk.

Jæja þá er ég að verða pólitísk svo það er best að hætta áður en ég byrja á málaflokk fatlaðra!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gullkorn úr hamingjusporum:

Hinn lífsglaði veit að það er til lítils að deila um liti í myrkrinu.

Hvers vegna lifum við lífinu svo sárlega meðvituð um hamingju annarra en gleymum að gleðjast yfir okkar eigin?

Jæja nú er ég búin að hugsa og hugsa og húxxa í marga daga og viti menn ég hef tekið ákvörðun. Ég þoli alls ekki að vera ekki sigurvegari í eigin lífi. Ég þoli ekki þegar mér líkar ekki við sjálfa mig. Ég þoli ekki að vera ekki sátt við líkama minn. Ég veit að það getur enginn breytt því nema ég sjálf! og því ætla ég að halda áfram að vinna í því máli að verða sátt við útlit mitt. Ég get sagt ykkur það en þegar ég lít í spegil finnst mér ég ekki vera fín og ég er jafnvel ekki frá því að mér finnist ég alltof feit. Mér leið líka svona fyrir einu ári þegar ég hafði náð að kveðju 31 kg. á 11 mánuðum. Ég varð eiginlega hrædd við ástand mitt þegar ég gerði mér grein fyrir því að ég var farin að stíga á viktina oft á dag og farin að hafa áhyggjur af því hvort mér væri óhætt að drekka tvö vatnsglös frekar en eitt með matnum!!!! Nú síðan missti ég stjórn á öllu heila klabbinu og datt í nammið og vonleysið með tilheyrandi áhyggjum og samviskubiti. Nú svo ákvað ég að taka á þessum málum í haust og byrjaði en einhvern vegin fannst mér ég aldrei komast í rétta gírinn. Nú og auðvitað gekk ekki eins vel og áður svo mér leið ekkert of vel andlega. Oft reyndi ég að tala sjálfa mig til og stelpurnar mínar hafa verið mjög svo duglegar að minna mig á að ég sé búin að vera svo duglega og að ég eigi að muna hvað mörg kíló séu farin þó nokkur hafi komið aftur. Ég veit alveg að það er satt en það er samt ekki þar með sagt að ég geti verið sátt við að vera ekki staðfastarí í trúnni á sjálfa mig.

En nú hef ég ákveðið að gefa sjálfri mér nýjan sjéns. Frá og með 1. mars hefst baráttan að nýju. Þá ætla ég að byrja 100% upp á nýtt. Ég er búin að ákveða það og ég stefni á það að vera dugleg að rækta sjálfa mig líka, bæði að innan og utan!!!!!

Ég er ein af þeim sem les alltaf stjörnuspár, það er ekki þar með sagt að ég trúi þeim öllum en ég hef samt gaman af því. Stjörnuspáin fyrir vatnsberann í Mogganum í dag er ansi góð og er eins og töluð beint til mín "Himintunglin hvetja vatnsberann til þess að vera ekki að bera sig saman við aðra. Sannar breytingar verða fyrst innra með manni og svo utan á. Mundu, þegar þú stendur í biðröð við kassann í kjörbúðinni, að tímaritaforsíðurnar eru algjörlega fínpússaðar". Svei mér þá ef þetta er ekki bara eins og bein orðsending til mín. Ég tek það allavega svo en ég var nú samt búin að taka ákvörðun áður en ég las spána.

Nú hætti þessu núna en kem að lokum með gullkorn úr hamingjusporum:

Klifraðu upp á klettinn, sem lokar leið þinni, og njóttu útsýnisins frá öðru sjónarhorni

Jæja ég er enn að hugsa næsta leik. Veit að ég er lengi að húxxa eins og ein vinkona mín segir oft. En ég er farin að finna nokkur púsl í þetta púsluspil mitt. Í öll hornin eru komnir bitar þeir eru allir eins, sem sagt EKKI gefast upp. Ókey þá er bara að halda áfram. Fram undan eru ansi umhleypinga-samir tímar. Ég verð í vettvangsnámi frá miðjum mars og fram í maí. Er að húxxa um að nýta þann tíma á uppbyggjandi hátt fyrir mig. Hvernig sú uppbygging verður er ekki alveg ljóst en allavega kemur hún ekki til með að finnast í nammihillunum í Grísabúðinni. Ég læt alþjóð vita þegar ég verð búin að húxxa og framkvæmdaráætlun liggur fyrir. Þangað til held ég áfram að borða skynsamlega.

Nú styttist í langþrátt frí. Ekki á morgun heldur hinn verð ég farin af landi brott. Verð að viðurkenna að ég er með spennuhnút í maganum. Tölvan mín fær að fljóta með hvort svo sem ég kveiki einhverntíman á henni eður ei. Ég og tölvan erum bundnar svo sterkum böndum að ekki mannlegt getur skilið okkur að!!

Jæja ekki meir í bili, nema auðvita ómissandi gullkorn:

Hinn hyggni finnur alltaf eitthvað til að hlæja að á hverjum degi - þótt það sé ekki nema hann sjálfur.

Jæja bara að láta vita að ég er á lífi. Búin að vera að undirbúa vettvangsnámið mitt og nú bíður heilinn eftir að ég tappa af sér í tölvuna. Eins gott að drífa í því áður en allt fer í graut.

Í augnablikinu er ég að hugsa um að henda frú vigtoríu út í hafsauga. Við erum ekki vinkonur í bili. Hún harðneitar að þokast niður á við og ég rembist við að gefast ekki upp! Ekki gengur það alveg átakalaust en enn sem komið er hefur nammið ekki dottið inn fyrir mínar varir, en ég viðurkenni að ég hef horft löngunaraugum á það!!

Úff af hverju er þetta svona erfitt. Auðvitað veit ég að hugarfarið mitt ræður för en stundum má maður vera í fýlu.

Ég er að hugsa næsta leik, er ekki búin að ákveða hver hann verður en allavega á meðan ég hugsa held ég mig við mitt mataræði og og og og................

En þrátt fyrir það kemur hér gullkorn:

Sá glópur sem veit af glópsku sinni, býr þó yfir þeirri visku, en sá glópur sem þykist vitur, er sannur glópur. (Dhammapada)

Það sannast á mér að það er erfitt að kenna gömlum hundi að sitja. Var búin að skrifa langan og mjög svo merkilegan pistil áðan gleymdi náttúrulega að afrita hann áður en ég sendi og púff!!!!!! allt fór út í buskann.

Nú nenni ég ekki að skrifa annan en læt þó koma fram þakkir fyrir koment og alles. Karamellukonfektið er gott og svíkur engann. Það stóð í uppskriftinni að það mætti setja nougat dropa í staðinn fyrir karamelludropa. Gæti trúað að það væri gott og ætla að verða mér úti um þá eins og svo margt annað í Köben síðar í mánuðinum.

Þrátt fyrir mikinn eril og óvæntar uppákomur hefur mér gengið ágætlega að halda mig innan ramma matardagbókar þessa vikuna. Meir að segja verið nokkuð dugleg þó ég segi sjálf frá. Spurning hvað vigtin segir á morgun. Ég verð mikið í bænum vegna skólans í komandi viku. Sá á einni síðunni að það væri hægt að fá DDV væma rétti á Nings. Ég hef reyndar aldrei keypt neitt þar en ætla að prófa  það er ágætt að breyta svolítið til. Fer gjarnan á salatbari borgarinnar þegar ég er að snövlast þar.

Gullkorn úr kyrrðarsporum:

Er ekki furðulegt hvað manni líður vel þegar maður hefur uppörvað einhvern.

Enginn meinar allt sem hann segir og sárafáir segja allt sem þeir meina.

Verð að viðurkenna að ég er spæld. Allt það merkilega sem ég var að setja inn rétt áðan er horfið. Bara út í loftið og ég sem hafði ekki vit á að afrita það eins og dóttir mín er alltaf að segja mér að gera. Jæja ég er svo þrjósk að ég ætla að reyna aftur.

Ég ætlaði nefninlega að ljóstra upp tveim uppskriftum. Aðra af karamellukonfekti tók ég af einni átaksbloggsíðu en finn það ekki aftur og þar sem alian var að spyrja mig svara ég bara hér og nú og skítt með þó það flokkist undir ritstuld.

Karamellukonfekt: 30 gr. léttmayones, 10 gr. hveiti, 5 gr. kakó, 2 tsk sætuefni, 1 tsk karamelludropar, 2 dropar vanilludropar, 1 tsk lyftiduft. Blanda saman, útbúa pylsu og skera niður í þrjá bita. Baka á bökunarpappír í ofn við 180 gráður í ca 10mín. Brussan ég setti þetta bara með skeið á pappírinn, ca 6 kökur og bakaði í 10 mín.

Ég gerði líka góðar lummur: Sjóða 30 gr. af grautargrjónum í 2 dl af fjörmjólk í ca 20 mínútur. Kæla og bæta síðan 1 eggi og 10 gr. af hveiti saman við. Smá sætuefni ef vill (ég sleppti því af því ég er svooooo sæt). Baka á pönnu ég fékk ca 8 klatta út úr þessu en auðvitað fer það eftir stærð. Má setja smá olíu á pönnuna ef þarf og vill. Borða síðan með sykurlausri sultu. Ég borðaði þetta sem hádegisverð, bætti bara grænmetisskamti við. Sennilega má líka borða þetta sem morgunverð.

Ekki meira í bili nema trúa ykkur fyrir því að ég er ansi aum í fótunum vegna Orbitreks-göngu. Get ekki nema tæpar 10 mínútur í einu en er búin að fara þrisvar í dag og kannski lagast þetta næstu daga og þrek og kraftur eykst.

Gullkorn úr hamingjusporum:

Trjábolur á hæð við mann vex af frækorni sem er minna en augasteinn hans. Turn sem nær til himins er byggður úr dálítilli hrúgu af grjóti. Ferð á enda heimsins hefst á blettinum fyrir framan þig. (Lao Tzu)

Láttu þér aldrei detta í hug að þúeigir ekkert eftir ólært.

Ég er eitthvað voðalega upptekin við að blogga ekki þessa dagana. Veit eiginlega ekkert hvað ég á að segja eða skrifa. Get þó deilt því með ykkur að ég prófaði að baka karmellu-konfekt, sá uppskriftina hjá einhverjum (tefflon mynnið að hrjá mig) en hvað um það, þetta er algjört KONFEKT namm. Eitthvað sem ´fellur vel að mínum smekk. Á eftir að endurtaka þann leik oftar en ég hef gott af.

Nú annars er mikið að gera hjá mér, kannski helst við það að reyna að hafa ekkert að gera! Hef lítið verið á netinu nema bara í kringum skólann undanfarna daga.

Ég er búin að fara út að ganga og svo fékk ég lánað Orbitrekk í smá tíma svo nú er ekkert um annað að gera en að standa sig.

Ég get líka sagt ykkur að ég borðaði vondan mat í gær. Ég steikti skötusel og trúlega eldaði ég hann of lengi. Allavega var hann þurr og vondur en ég borðaði hann samt. Mig vantaði svo að geta merkt við fisk!! Annars bjó ég til tómat-gulrótarsúpu og hún stendur alltaf fyrir sínu. Í hadeginu borðaði ég afganginn og setti hádegisskamt af nýrnabaunum út í . Bara ótrúlega gott. (ég get sem sagt líka eldað góðan mat!)

Gullkornið er úr hamingjusporum:

Þú getur ekki verið sáttur við að skipta lífinu í svart og hvítt, ef allt það góða í lífi þínu er svart og allt hið vond hvítt.

Jæja tíminn heldur áfram að líða. Jólakílóin er kvödd og þá er bara baráttan við hin kílóin framundan. Lofa sjálfri mér því á hverju kvöldi að á morgun verði breyting í hreyfingarmálum, held áfram að svíkja sjálfan mig en nú er hálkan farin og að því tilefni fer ég í göngutúr á eftir. Ég skil ekki hvernig ég gat unnið eins og ég gerði fram á síðasta sumar, verið í skólanum og allt annað án þess að fara yfir um. Ég er útkeyrð eftir þessa þrjár vaktir sem ég er búin að taka undanfarna daga. Ég þarf eldspítu til að halda augnlokunum uppi og hef litlu komið í verk í verkefninu sem ég er að vinna.

Ég keypti mér sandköku í Samkaup. Hún er ekki neitt smá góð ummmm þrátt fyrir verðið á ég örugglega eftir að kaupa svoleiðis aftur. Annars er ég svo södd í augnablikinu að það er ótrúlegt að ég geti hugsað um sandköku eða eitthvað annað matarkins. En svona er ég, get hugsað um mat í tíma og ótíma.

Gaman að fara á bloggrúnt og sjá hvað eru ótrúlega margar duglegar stelpur að segja fitupúkanum stríð á hendur. Það er ekki skrítið þó ég hafi ekki fundið neinar buxur nema í 52 eða 36 á útsölunum sem ég fór á í bænum um daginn. Allar sem notuðu 52 eru komnar í 44 eða eitthvað álíka en 36 það er nú eiginlega bara fyrir einhverjar óvenju nettar stelpur.

Jæja en koma tímar og koma ráð og ég hlýt að fá nýjar buxur þó þær verði ekki í 52!

Ég skipti um bakgrunn því hinn var svo dökkur og drungalegur að ég varð alltaf þunglynd að sjá hann.

Gullkornið kemur hér:

Besta lyfið í lífsins raunum er tryggur vinur og hamingjustund 

Það er nú meira hvað tíminn æðir áfram. Janúar að verða búin og ég ekki farin að gera neitt af janúar-verkunum mínum. Ekki það að ég sé búin að liggja með tærnar upp í loft heldur er ég búin að gera allt annað en ég ætlaði. Ég sagði já við nokkrum vöktum á gamla vinnustaðinum mínum. Það var ekki mjög gáfulegt en það tekur skjótt af og þá er bara að muna að það eru til fleiri orð í íslensku en já.

Ég er ekki búin að vera nógu dugleg á þrönga vegi matarins. Eins og svo oft áður, dett í að sleppa vatni og borða of lítið en þó tiltölulega rétt.

Á laugardag gerði ég vanilluís sem ég hafði út á bakað kanilepli. Namm, það var BARA gott. Í gær fór ég svo að vinna en gleymdi að hafa með mér nesti. Er að fara aftur á eftir, búin að útbúa nesti fyrir kvöldmat, vonandi man ég eftir því!!!

Ég er náttúrulega ekki farin að fara í sundleikfimi og í salinn eins og ég var búin að lofa sjálfri mér. Reyndar ekki verið heima nema nokkra daga í janúar. Alltaf með afsakanir á reiðum höndum.

Nú styttist í frívikuna sem við gamla settið ætlum í í febrúar. Úff allt sem ég þarf að gera áður en það verður. Jæja hætti nú þessu volæði og væli, því það gerir ekkert nema brjóta mann niður.

Ætli gullkornið verði ekki til að hressa mig:

Reyndu að missa ekki af einu einast ævintýri sem lífið hefur upp á að bjóða.

Hér er annað sem verður að fylgja með:

Það er vel mögulegt að deyja ekki fyrr en í hárri elli - án þess að hafa lifað.